Dokarmianie, doświetlanie, dogrzewani

rosiczkaHodowla rosiczki nie jest trudna. W naturalnym środowisku rosiczki nauczyły się egzystować nawet na podłożach niezwykle ubogich w związki azotu. Niektóre gatunki występujące w Afryce albo w Australii wykształciły również umiejętność przetrwania bardzo niekorzystnych okresów, na przykład związanych z susza lub zbyt wysokimi temperaturami, przechodząc w stan spoczynku i wytwarzając rozmaite bulwy lub gemmy, które są w stanie wytrzymać naprawdę wiele i dać początek nowemu życiu, kiedy tylko klimat stanie się bardziej sprzyjający. Nikogo nie należy zachęcać do eksperymentowania, ile jest w stanie wytrzymać jego rosiczka posadzona w doniczce, bo może się okazać, że należy do jednej z bardziej wrażliwych gatunków i po prostu nie przeżyje doświadczenia. Jako roślina hodowlana rosiczka nie jest zbyt kapryśna. Potrzebuje jedynie gleby albo torfu o odpowiednio kwaśnym odczynie, wystarczającej ilości światła, wilgotności i ciepła. Najlepiej nadaje się ziemia torfowa zmieszana z piaskiem o grubych ziarnach lub po prostu czysty torf. To podłoże najbardziej zbliżone do naturalnego. Dokarmienie rosiczki owadami przyśpiesza jej rozwój, ale nie jest jej niezbędne do życia. Warto jej jednak zapewnić odpowiednią ilość światła koniecznego do przeprowadzania procesu fotosyntezy. Jako roślina światłolubna powinna stać w pobliżu okna, chociaż warto ją chronić przed bezpośrednim nasłonecznieniem, bo może się okazać zbyt ostre dla delikatnych liści. Można ją również w sezonie zimowym doświetlać. Nie wymaga dogrzewania, a stawiając ja na kaloryferze lub bezpośrednio przy grzejniku, można jej wręcz zaszkodzić. Lubi ciepło, ale nie w nadmiarze. Zbyt wysoka temperatura mogłaby doprowadzić do ugotowania rośliny. Najistotniejsze jest odpowiednie nawilżenie podłoża. Trzeba je codziennie kontrolować i sprawdzać, czy roślinka ma odpowiednią ilość wody w spodeczku. Nie wymaga jednak dodatkowego zraszania.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Jak się rozwija rosiczka

rosiczkaPoczątkujący hodowcy mają wiele wątpliwości dotyczących zasad uprawy rosiczki. Przede wszystkim chcieliby się dowiedzieć, jak wygląda prawidłowy rozwój i po czym można poznać, że wysiane roślinki rozwijają się w odpowiednim tempie. Istnieje kilka podstawowych zasad, których należy przestrzegać w uprawie rosiczek. Przede wszystkim kwestia wysiewania. Maleńkie nasionka trzeba położyć bezpośrednio na wilgotnym i kwaśnym podłożu, na przykład ziemi torfowej. Nie wymagają przysypywania. Pierwsze objawy kiełkującego życia dają się zauważyć już po dwóch lub trzech tygodniach. Roślinki mają zaledwie milimetr wysokości i są niezwykle wrażliwe oraz delikatne, dlatego trzeba zapewnić im bardzo dobre warunki, do których zalicza się przede wszystkim odpowiedni stopień wilgotności gleby. Systematyczne podlewanie to nie wszystko. Stały stopień nawilżenia można zapewnić nalewając do podstawki znajdującej się pod doniczką wody. Ziemia będzie ją stopniowo wchłaniać, z zadaniem hodowcy będzie jedynie uzupełnianie jej poziomu. Dojrzałość rosiczka osiąga mając rok. Zazwyczaj przyjmuje się, że dwuletnia roślina jest w pełni wykształconym okazem. Roślina będzie rozwijać się szybciej, jeśli będzie dokarmiana. Poczałkowo małymi muszkami owocowymi, a następnie, w miarę wzrostu większymi owadami. Ze zbyt dużym insektem mała rosiczka sobie nie poradzi, bo nie będzie w stanie domknąć nad nim swojego śmiercionośnego liścia więc trzeba wybierać owady adekwatne do wielkości jej liści. Nie jest roślina szczególnie wymagająca w uprawie. Warto jednak co dwa lata przesadzić ją do nowego, świeżego podłoża, bo stare może po takim czasie stać się jałowe. Najlepsza porą roku na przesadzanie jest wiosna. Oczywiście, szczegółowe warunki uprawy mogą się nieco różnić, w zależności od gatunku rosiczki. Dlatego warto dokładnie się zorientować, przedstawiciel którego z licznych gatunków rosiczkowatych rośnie w domu na parapecie.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Rozmiary różnych gatunków rosicze

rosiczkaWśród ponad stu gatunków rosiczek występujących w przyrodzie, znajdują się gatunki dorastające do całkiem sporych rozmiarów, jak również drobne, niepozorne roślinki o wysokości zaledwie kilku centymetrów. Nawet w obrębie jednego gatunku spotyka się pod tym względem duże równice pomiędzy poszczególnymi osobnikami. Wielkość rośliny jest bowiem uzależniona przede wszystkim od warunków, w jakich się rozwija. Jeśli rośnie na podłożu obfitującym w składniki pokarmowe, ma odpowiednią ilość wody i jest dobrze nasłoneczniona, ma szansę wyrosnąć na dorodny okaz, natomiast w środowisku stosunkowo ubogim jej rozmiary będą zdecydowanie mniejsze. Najczęściej hodowana w amatorskich uprawach rosiczka przylądkowa, pochodzi z południowej Afryki i średnio osiąga 30 centymetrów. Znane są jednak odmiany tego gatunku, na przykład Giant, których liście mają nawet 60 centymetrów! Większość roślin uprawianych w warunkach domowych, w których mają zapewnioną systematyczną opiekę i regularne dokarmianie, wyrasta zdecydowanie bardziej, niż w warunkach naturalnych. Większość dzikich rosiczek, w tym trzy gatunki spotykane w naszym kraju osiąga zazwyczaj wysokość kilku centymetrów. Trudno je zauważyć, nie tylko dlatego, że należą do roślin rzadkich, ale również w z powodu niepozornych rozmiarów. Duża bardziej spektakularne rozmiary osiągają pędy kwiatowe, wytwarzane przez rosiczki w okresie kwitnienia. Ich długość może osiągnąć nawet kilkadziesiąt sentymentów. Jednak to nie rozmiary decydują o popularności tej rośliny wśród miłośników amatorskich hodowli. Bywa wybierana z powodu swojej drapieżności: słynie z tego, że potrafi upolować owady, które usiądą na jej dekoracyjnych liściach zwabione zapachem i kolorem cieczy wydzielanej na ich koniuszkach. Możliwości rosiczek pod tym względem również są zróżnicowane. Duże rośliny bez problemu poradzą sobie nawet z tłustą muchą, mniejsze należy dokarmiać drobniejszymi owadami.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Czy kwasem mrówkowy z rosiczki można się poparzyć?

rosiczkiNiezwykle ozdobna i równocześnie drapieżna rosiczka już dawno zyskała popularność jako ceniona roślina doniczkowa. Ogrodnicy amatorzy z chęcią widza ją na swoich parapetach, ponieważ prezentuje się bardzo dekoracyjne i może stanowić egzotyczna ozdobę każdego pomieszczenia. Ma również bardzo ciekawy sposób odżywiania się, który jest głównym powodem zainteresowania hodowla tej rośliny. Oczywiście, podstawą jej diety są substancje pokarmowe wytworzone w procesie fotosyntezy pod wpływem promieni słonecznych i dzięki obecności w liściach zielonego barwnika, natomiast ewentualne niedobory uzupełnia ona polując na owady, które wabi słodkawą cieczą wydzielaną na końcówkach liści, skąd zresztą pochodzi jej nazwa. Liść zamyka ofiarę w środku, a następnie wydziela kwas mrówkowy, który powoduje rozpuszczanie białek z ciała owada i wydzielanie enzymów trawiennych. I w tym momencie u wielu początkujących hodowców, zwłaszcza takich, którzy mają dzieci, pojawia się wątpliwość, czy rosiczka jest rośliną bezpieczną i czy kwas mrówkowy wydzielany przez jej liście może poparzyć. Z punktu widzenia chemicznego kwas mrówkowy jest doskonale znanym związkiem chemicznym. Jest najprostszym kwasem karboksylowym, który w przyrodzie wykorzystują różne gatunki roślin i zwierząt, zarówno do obrony, jak i do ataku. Kto został pogryziony przez mrówki doskonale zna jego działanie. Można go spotkać również w jadzie pszczół oraz parzących włoskach porastających liście pokrzywy. W dużych dawkach jest rzeczywiście szkodliwy, powoduje powstawanie pęcherzy na skórze, a w zetknięciu z błonami śluzowymi, oczami i drogami oddechowymi powoduje obrzęki i oparzenia. Jednak rosiczka wydziela go w zbyt małych ilościach i zdecydowanie za wolno, aby był niebezpieczny, chociaż oczywiście kontakt skóry z tą substancją może wywołać pieczenie i zaczerwienienie. Pod tym względem rosiczki powinny się obawiać jedynie nieostrożne owady.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Kontynent pozbawiony rosiczek

rosiczkaChociaż w naszym kraju rosiczki należą do gatunków objętych ścisłą ochroną, bo znajdują się na liście gatunków narażonych na wyginięcie, co odkryto już w pierwszej połowie ubiegłego wieku, to na świecie wszyscy przedstawiciele licznej rodziny rosiczkowatych radzą sobie doskonale. Zajęły wiele nisz ekologicznych i występują niemal we wszystkich strefach klimatycznych. Biolodzy szacują, że do tej rodziny należy ponad sto gatunków. Chętnie rosną w środowiskach wilgotnych i kwaśnych, ale potrafią przeżyć nawet długie okresy suszy i upałów. Nie przeszkadzają im nawet jałowe gleby, ponieważ oryginalny sposób zdobywania pożywienia, pozwala im bez problemu uzupełniać ewentualny brak potrzebnych do życia pierwiastków, przede wszystkim azotu. Są postrachem owadów niemal pod wszystkimi szerokościami geograficznymi. Potrafią je umiejętnie zachęcić do tego, aby usiadły na liści pokrytym lepką wydzieliną, która natychmiast unieruchamia ofiarę. Służy im do tego ciecz o atrakcyjnym dla owadów zapachu i kolorze, która zbiera się w apostaci drobnych kropli na czułkach porastających liście. Rosiczka trawi owada zamkniętego w liściu, a pustego pancerzyka pozbywa się pozwalając, by zdmuchnął go wiatr. Do kolejnego polowania roślina będzie gotowa po upływie około doby. Rosiczki występują niemal na wszystkich kontynentach. Wiele gatunków można spotkać w Europie i Azji, gdzie szczególnie chętnie zamieszkują bagna, torfowiska i podmokłe łąki. Rosiczka jest też rośliną spotykaną w afrykańskich dżunglach, zwłaszcza w Afryce środkowej i południowej. Mnóstwo odmian rośnie w lasach tropikalnych Ameryki Południowej, ale można spotkać przedstawicieli tej rośliny również w chłodniejszych częściach Ameryki Północnej. Znają ją również mieszkańcy Australii. Prawdopodobnie jedynym kontynentem, którego nie zasiedliły rosiczki jest Antarktyda. Panują tam zbyt niskie temperatury i nie ma owadów, na które mogłyby polować.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Gatunki rosiczek rosnące w Polsce

droseraW naszym kraju w warunkach naturalnych żyją trzy gatunki rosiczek. Mało kto o tym wie, ponieważ rosiczki są kojarzone raczej z cieplejszym klimatem, chociaż doświadczeni hodowcy, którzy sporo wiedza o roślinach z rodzaju rosiczkowatych, doskonale wiedzą, że występują one w bardzo zróżnicowanych środowiskach, zajmując swoim zasięgiem niemal wszystkie kontynenty, od Europy i Azji poczynając, przez Amerykę Północną i Południową oraz Afrykę, a kończąc na Australii. Nie mają specjalnych wymagań, bo potrafią sobie poradzić również na piaszczystych, kamienistych i kwaśnych glebach, uzupełniając braki w pożywieniu polowaniem na owady, które stanowią dla nich źródło łatwo przyswajalnego azotu. Z uwagi na ciekawy, drapieżny tryb życia oraz dekoracyjne liście rosiczki są bardzo chętnie uprawiane w doniczkach w amatorskich hodowlach. Do najczęściej hodowanych należą dwa gatunki, a mianowicie rosiczka łyżeczkowata oraz rosiczka przylądkowa. Pierwsza wytwarza również ozdobne kwiaty, zazwyczaj koloru białego, ale spotykane są także egzemplarze z kwiatami o białych płatkach. Chociaż w Polsce można znaleźć aż trzy gatunki rosiczek, to pod żadnym pozorem nie należy znalezionych roślin zabierać do domu, ponieważ są objęte ścisłą ochroną gatunkową. Rosiczka okrągłolistna jest wieloletnią rośliną, bardzo często spotykana na bagnach, wilgotnych łąkach i torfowiskach. Ma białe, bardzo niepozorne kwiaty. Rosiczka długolistna różni się od niej przede wszystkim kształtem liści, które przypominają wydłużone łopatki. Również żyje na torfowiskach. Doskonale radzi sobie w środowisku ubogim w azot. Najrzadszym polskim gatunkiem jest rosiczka pośrednia. Również wytwarza kwiaty z płatkami w białym kolorze. Występuje przede wszystkim na nizinach i zajmuje rozproszone, raczej wilgotne stanowiska. Wszystkie krajowe gatunki są owadożerne, uzupełniając tym samym azot, którego brakuje w mało żyznych glebach.

Tagi: , ,
Czytaj więcej

Naturalne mieszańce polskich rosiczek

rosiczkaNa świecie występuje bardzo wiele gatunków rosiczek. W różnych źródłach można spotkać informację, że do rośliny rosiczkowatych różni badacze zaliczają od 100 do 150 różnych gatunków roślin. Można je spotkać w bardzo różnych warunkach środowiskowych, poczynając od wilgotnych lasów tropikalnych, aż po chłodny europejski klimat i piaszczyste gleby. Roślina doskonale radzi sobie również na kamienistych i ubogich w składniki pokarmowe glebach, bo pokarm może czerpać nie tylko z podłoża. Ewolucja wyposażyła rosiczki w narzędzia do polowania na owady w postaci liści, stanowiących groźne pułapki. W ten sposób rosiczki pozyskują azot, ale potrafią przetrwać również wyłącznie dzięki procesowi fotosyntezy, bo ich liście obfitują w zielony barwnik chlorofil. Rosiczki występują również naszym kraju. Są objęte ścisła ochroną, ponieważ ich populacja systematycznie się zmniejsza. Pierwsze działania zmierzające do ochrony rosiczek w naszym kraju podjęto już na początku ubiegłego stulecia, kiedy biolodzy zdali sobie sprawę, że to gatunek zagrożony w stopniu krytycznym. Wszystkie trzy krajowe rosiczki są owadożerne. Rosiczka długolistna, rosiczka okrągłolistna oraz rosiczka pośrednia różnią się od siebie nieco pokrojem oraz kształtem liści. Rosiczka okrągłolistna może tworzyć naturalne mieszańce z dwoma pozostałymi gatunkami. Hybrydy rosiczki okrągłolistnej i rosiczki długolistnej to rosiczki owalne, jeszcze rzadziej spotykane niż gatunki macierzyste. Z kolei z rosiczką pośrednią rosiczka okrągłolistna krzyżuje się, dając w efekcie mieszańca o nazwie łacińskiej Drosera x beleziana. W świecie roślin takie krzyżówki nie są rzadkim zjawiskiem, zwłaszcza pomiędzy gatunkami blisko spokrewnionymi, zajmującymi podobne nisze ekologiczne i mającymi podobne zwyczaje związane z rozmnażaniem. Wszystkie polskie rosiczki są owadopylne, a pyłek łatwo się przenosi między przedstawicielami różnymi gatunkami.

Tagi: , ,
Czytaj więcej